Kenar mahallelerde “sağlık hizmeti” ne alemde?

Sabahın erken vakti berbere gitmez olaydım, Honsalar’dan Ramazan Boyacı ile karşılaştım, “Mahallemizde aile hekimliği merkezi yok” diye dert yandı, kahveye geldim, sağı solu soruştururken, Esentepe’den bir vatandaş “Bizim mahallede de yok” diye ekledi…

Sağlık Müdürlüğü’nü aradım telefonla, acı gerçekle karşılaştım, kenar mahallelerin alayında aile hekimliği merkezi yok.

“Honsalar Mahallesi’nde aile hekimliği merkezi var mı?” diye sordum Sağlık Müdürlüğü yetkilisine…

Mahkemealtı’nda bir adresi gösterdi, o adresteki aile hekimine gidiyor Honsalarlılar, ancak o mekan Hepkebirler Mahallesi sınırında, fiiliyatta bazı Honsalarlılar İsmanilbey Mahallesi sınırı içinde aile hekimine gidiyor, Honsalar mahallesinde aile hekimliği merkezi yok vesselam.

(Ramazan Boyacı’nın verdiği bilgiye göre eski belediye binasına aile hekimliği merkezi açılması yönünde talep olmuş, Belediye ücretsiz yer göstermiş, ancak Sağlık Müdürlüğü’nden “Kurtarmıyor” yönünde cevap gelmiş, geçtiğimiz yıl Başbakan Yardımcısı Numan Kurtulmuş’a dahi iletmiş bu talebi Ramazan Boyacı, olumlu yaklaşılmış Kurtulmuş…

Ne kurtarmıyor?)

Honsalar’daki vatandaş yürüye yürüye bu iki komşu mahalledeki aile hekimine gitmek durumunda…

Aile hekimi olmayınca eczane de aynı uzaklıkta oluyor mecburen.

Taksi mi tutsun Honsalardaki vatandaş?…

Herkesin otomobili olduğunu varsaymıyorsak eğer?

Esentepe mahallesi Honsalar’a göre çok daha şehrin dışında, buradaki vatandaşlar ise Eğitim Fakültesi’nin bitişiğindeki aile hekimine bağlılar…

Evvela özel halk otobüsüne binecekler, ardından yürüyecekler hasta hasta, eğer özel vesaitleri yoksa.

Esentepeli vatandaşlar bir çözüm bulmuşlar gerçi, yakındaki bir köyde sağlık ocağı varmış, köye bağlanmak istiyorlar, şaka değil…

Köydeki sağlık hizmeti şehirde yok anlaşılan.

Peki aile hekimi merkezleri nerede şehrimizde?…

İnönü, Aktekke, Saraçlar, Kuzeykent, Hepkebirler, İsmailbey misali merkez mahallelerde, niye, “Kurtarıyor” demek ki.

Birikmiş bu mahallelere aile hekimliği merkezleri…

Etraflarında eczaneler ile birlikte illa ki.

Honsalar, Esentepe, Kırkçeşme, Sarıkaya, Coruk vesaire ise “ova”…

Ne olacak bu mahallerde yaşayan vatandaşlarımızın ilk basamak sağlık ihtiyaçları?

Kim düşünecek burada yaşayan halkın sağlığa ilk basamak ulaşımını?…

“Sağlık Müdürlüğü” olsa gerek cevap.

İlk basamakta tökezleyen halkımız…

İkinci ve üçüncü basamak sağlık hizmetine nasıl adam atacak?

Sağlıkta ilk basamak özelleşti de haberimiz mi yok acep?…

Kurtarırı ne bu mevzunun?

Not: Sabah özel halk otobüsüne bindim arka kapıdan, hıncahınç olduğu için ön kapıyı kullanamadım…

Arka kapının hemen önündeki bir lise öğrencisi benimle birlikte aynı duraktan binen epey yaşı kemale ermiş bir amcaya derhal kalktı yer verdi, ben de amcanın arkadaki alandan koltuk olan yükselti alana geçebilmesi için sırtından destek verdim, amcayı sağ salim yerine oturttuk.

Toplumsal dayanışma…

Toplumsal iyilik.

İçimi huzur sardı…

Güne iyi başlamanın sevinci.

Toplumsal hizmetin küçüğü büyüğü olmaz…

Hizmet hizmettir.