TOSYALI BİR HİKÂYECİDEN PEMBE KIVILCIMLAR

İlçelerimiz içinde Osmanlı ve Cumhuriyet dönemlerinde çok sayıda şair, yazar, bestekâr, hattat yetiştirenlerin ilk sıralarında Tosya yer alır. Cumhuriyet döneminde Tosyalı şair ve yazarların içinde Metin Yüksel Karakaş’ın ayrı bir yeri vardır. Hakkında, ağabeyim Özdemir Tan’la birlikte kaleme aldığımız on ciltlik Gurur Kaynağımız Kastamonulular adlı biyografi ansiklopedimizin VII. Cildinde (Ankara 2009, s. 38-39) bilgi vermiştik. 1949-1995 yılları arasında Tosya’da yaşayıp genç yaşta aramızdan ayrılmıştı.

Kendisini önce Tosya dergisindeki şiir, hikâye ve yazılarıyla tanımıştık. Eczacılıktan kazandığının bir bölümünü dergiye yatırıyor, İsmail Ergi’ye daima destek oluyordu. Tosyalı yazar Mustafa Bektaşoğlu, rahmetlinin Pembe Kıvılcımlar adlı tek hikâye kitabını getirince bu yazıyı yazıp onu doğumunun 70. yılında saygıyla anmak istedik.

Karakaş, Metin Yüksel, Pembe Kıvılcımlar/Hikâyeler, Ankara 1986, 131 s.

Önce rahmetli Karakaş’ı kısaca hatırlatalım. 1949 yılında Tosya’da doğu. Tosya Namık Kemal İlkokulu ve Tosya Ortaokulundan sonra Kastamonu Abdurrahmanpaşa Lisesinden mezun oldu (1967). İstanbul Eczacılık Yüksek Okulunda yüksek öğrenimini tamamlayıp (1970) Tosya’da eczane açtı (1971).

Edebiyata ortaokul yıllarında ilgi duydu. Mahallî basında ilk denemeleri yayımlandı. Şiir ve hikâye türlerine ağırlık verdi. Türk Edebiyatı ve Tosya dergileriyle BizimAnadolu gazetesindeki yazı ve edebî eserleriyle tanındı. Şiirde Üçüncü Yeni akımını benimsedi. 1970-1985 yılları arasında yazıp bir bölümünü dergilerde yayımladığı hikâyelerini Pembe Kıvılcımlar kitabında topladı.

Evli ve iki çocuk babasıydı. Hastalanıp genç yaşta 10 Ağustos 1995 tarihinde aramızdan ayrıldı.

Pembe Kıvılcımlar kitabında şu hikâyeler bulunmaktadır: Pembe Kıvılcımlar, İlk Nokta, Çocuklarımız Gücümüzdür, Toplu Ceza, Hapçı 1, Hapçı 2, Hapçı 3, Gelin Hatçe, Konya’da Yağmur, Türklük Payı, Hikmet Yumağı, Töresizler, Kurtuluşun Başlangıcı, Karanlıklarda Işıltılar Var, Mutluluk Düğümleri, Yirminci Asırda Bir İsimsiz, Hasret Mukayesesi, Rahmet, Şükran Çiftliği Sokağı.

Kitaptaki hikâyelerin yarısı Tosya’yla ilgili. Eczanede gördükleri, dinledikleri bazı ilginç olaylar da hikâyeciye ilham vermiş. Önce, “Bir eczacı hikâye yazarsa nasıl ve neler yazar?” düşüncesiyle hikâyeleri okumaya başladık. Dil, üslup, hikâye tekniğine hâkimiyet gibi konuları daha sonra ele aldık. Gördük ki, rahmetli Karakaş, çok hikâye okuyarak işe başlamış, kalemini sonra almış eline. Genç yaşta ölümü, Türk edebiyatı için bir kayıp olmuştur denebilir.

Kitaba adını veren Pembe Kıvılcımlar’da, 93 (1887-88) Osmanlı Rus Savaşı dolayısıyla Tosya’dan asker toplanması, toplananların cepheye gitmek üzere yola koyulduklarında Kayı Dağı’nı aşarken Tosya’da yangın çıkması, Tosyalı askerlerin evlerini mi yoksa cephaneyi mi düşünmeleri ikilemi karşısında pembe kıvılcımları geride bırakarak cepheye doğru hareketleri başarıyla işlenmiştir.

16 Ağustos 1995’te kaybettiğimiz yazarı saygıyla anarken mezarı ışıklarla dolsun diyoruz.

NAİL TAN